"Elke dag staat zij voor de Delhaize op het Flageyplein, van 's ochtends vroeg tot de supermarkt dichtgaat. Zij is Roemeense, komt uit een dorp dichtbij Arad, in Transsylvanië. Thuis is haar dochter achtergebleven, die omwille van een hartkwaal niet kan werken. De dochter heeft twee kleine kinderen, en geen echtgenoot, omdat hij hen jaren geleden heeft verlaten. Zij bedelt elke dag voor de supermarkt elke dag en stuurt elke maand geld naar haar dochter. Zij staat ook in voor haar zwaar zieke echtgenoot. (...) Toch is zij één van de vrolijkste mensen die ik ken." Zo begint het verhaal van Tanti Marioara, dat door Oana Uiorean werd opgetekend.Je ziet ze vaak in Brussel, bedelende Roemenen, en meestal kennen we hun verhaal niet, denken we er niet aan dat ze in hun leven wel liever iets anders hadden gedaan dan te moeten bedelen in de straten van Brussel. We lopen ze te vaak voorbij alsof ze lucht voor ons zijn.
Het mooie en roerende verhaal van Oana Uiorean is een verhaal dat verteld moet worden, dat te vaak ongezegd blijft.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten